Borrelia burgdorferi (borelioza) - identyfikacja i rozbicie kompleksów immunologicznych ELISA klasy IgM i IgG

Badanie opiera się na technice rozbicia tak zwanych kompleksów immunologicznych (KI) tj. przeciwciał klasy IgM i IgG związanych z antygenem, występujących w ustroju zakażonego boreliozą pacjenta.

Procedura testu uwalnia związane przeciwciała IgM i IgG co pozwala oznaczyć ich obecność techniką ELISA. Występowanie kompleksów immunologicznych IgM  i IgG podczas ekspozycji na antygeny Borrelia burgdorferi jest zjawiskiem naturalnym dla przeciwciał klasy IgM i IgG. Może to jednak stanowić przyczynę wyników fałszywie negatywnych u osób zakażonych, ze względu na słaby dostęp testów serologicznych dla przeciwciał związanych w kompleksy immunologiczne.

KI są tworzone szczególnie w obecności nadmiaru antygenu i przemawiają za aktywną chorobą. Oznaczenie obecności przeciwciał po rozbiciu kompleksów immunologicznych pozwala na bardziej efektywne przeprowadzenie testu ELISA klasy IgM IgG i wykazanie aktywnej boreliozy. Należy jednak zaznaczyć, iż ta metoda pozwala na oznaczenie tylko przeciwciał, które były związane z antygenem. Dlatego badanie to zalecane jest wyłącznie dla pacjentów z potwierdzonymi negatywnymi wynikami testu ELISA na obecność przeciwciał w klasie IgM i IgG.

Materiał do badań: osocze, surowica, płyn mózgowo-rdzeniowy
Sposób przesyłania: temp. 4-8°C
Metodyka badań: ELISA
Czas realizacji: do 7 dni roboczych  

 

 

ZAMÓW TEST
Metoda - ELISA IgM
Metoda - ELISA IgG



Twitter